close
تبلیغات در اینترنت
سلسله مقالات دین شناسی توحید
آخرین مطالب ارسالی
موضوعات مطالب
تبادل لینک
برای تبادل لینک ابتدا مارا با عنوان شهر زندگی من و آدرس http://shahr.rozblog.com لینک نمایید سپس مشخصات لینک خود را در زیر نوشته . در صورت وجود لینک ما در سایت شما لینکتان به طور خودکار در سایت ما قرار میگیرد.


عنوان:
آدرس:

آمار
  • امروز : سه شنبه 03 مهر 1397

  • کل مطالب : 527

  • افراد آنلاین : 1

  • بازدید امروز : 43

  • بازدید دیروز : 0

  • هفته گذشته : 43

  • ماه گذشته : 47

  • سال گذشته : 188

  • کل بازدید : 38570




  • RSS
    دسته بندی : <-PostCategory->

    توحيد عبارت است از اعتقاد به آن كه خداوند عالم : يگانه اي است كه تركيب از اجزاء و صفات در او راه ندارد، زيرا وجود هر مركبي محتاج به اجزا و تر كيب كننده ي آن اجزا است، و وجود محتاج ، محال است بخشنده ي وجود به خود و به غير باشد ؛ و در خداوندي و صفات هم شريك ندارد.

    اكنون به بعضي از ادله آن اشاره مي شود :

    1- تعدد اله اشتراك در خداوندي را مي طلبد، چون هر دو ادله هستند؛ و هم چنين تعدد امتياز را مي طلبد تا دوگانگي محقق شود ؛ و وجود مركب ، از آنچه به او اشتراك و از آنچه به او امتياز است، ممكن و محتاج است.

    2- تعدد اله بدون امتياز محال است ، و امتياز موجب فقدان كمال و فاقد كمال ، محتاج است و بايد سلسله ي احتياج به غني بالذات از جميع جهات ختم شود، وگرنه محال است نيازمند به وجود، بخشنده ي وجود باشد.

    3- خداوند متعال موجودي است كه براي او حدي نيست، زيرا كه هر محدودي مركب از وجود و حد آن وجود است، و حد وجود ، فقدان و نبود كمال زايد بر آن وجود است، و چنين تركيبي بدترين اقسام تركيب است- زيرا در ساير اقسام تركيب : يا تركيب از دو «بود» و يا تركيب از «بود» و «نمود» است و در اين قسم، تركيب از بود و نبود است و هر گونه تركيبي بر خداوند محال است ؛ و چنين موجودي ، واحدي است كه ثاني براي او متصور نيست ؛ زيرا تصور ثاني ، حكم به محدوديت و تناهي اوست ؛ پس او يكتايي است كه ثاني براي او نه قابل تحقق و نه قابل تصور است.

    4- از وحدت نظم در جزء و كل جهان ، وحدت ناظم ثابت مي شود ، زيرا نظر تفصيلي در نظم و تركيب هر جزئي از اجزاي هر يك از جزئيات انواع كائنات و ارتباط كل كائنات به يكديگر ، روسن مي كند كه جزء و كل ، مخلوق يك خالق عليم و قدير و حكيم است، آن چنان كه تركيب اجزاي يك درخت، و اعضا و قواي يك حيوان و ارتباط آن ها با يكديگر ، و زمين و افتاب و ارتباط منظومه ي شمسي به ساير منظومه ها و كهكشان ها حكايت از وحدت خالق آنها مي كند ؛ و تركيب اتم از هسته ي مركزي و آنچه بر آن مدار مي گردد، تا خورشيد و سيارات منظومه ي شمسي ، تا كهكشان ها نشان مي دهد كه خالق ذره و آفتاب و كهكشان ها يكي است :
    (سوره زخرف، آيه 84) «اوست آن كه در آسمان خداست و در زمين خداست و اوست حكيم دانا» ، (سوره بقره آيه 21 و 22) «اي مردم پرستش كنيد پروردگار خويش را آن كه بيافريد شما و پيشنيان از شما را ، شايد كه شما پرهيزكاري كنيد ؛ آن خدايي كه براي شما زمين را بساط گسترده كرد و آسمان را سقف برافراشته نمود و نازل كرد از آسمان آبي را، پس بيرون آورد به آن آب از ميوه ها رزقي براي شما ، پس براي خدا همتايان قرار ندهيد و حال آن كه مي دانيد.»

    5- از امام ششم عليه السلام سوال شد : چرا جايز نيست كه صانع عالم بيش از يكي باشد ؟
    فرمود : اگر ادعا كني كه دوتاست ، بايد بين آن دو فرجه اي باشد تا دو تا بشوند ، پس آن فرجه ثالث شد و اگر سه شدند ، باز بين آن سه ، دو فرجه لازم است تا سه تحقق پيدا كند ؛ پس آن سه پنج مي شود و هم چنين عدد تا بي نهايت افزايش پيدا مي كند در نتيجه اگر خدا بيش از يكي باشد، بايد خدا نامتناهي در عدد موجود باشند. ( بحالانوار، جلد 3، صفحه 230)

    6- اميرالمومنين عليه السلام به فرزندش فرمود :
    نهج البلاغه، رسائل امير المؤمنين (عليه السلام) شماره 31 ؛ از وصاياي آن حضرت به امام حسن مجتبي (عليه السلام) :
    بدان اي پسر من، اگر براي پروردگار تو شريكي بود هر آينه فرستادگان او برايت مي آمدند و آثار ملك و سلطنت او را مي ديدي و كارها و صفات او را مي شناختي.

    نتيجه ي ايمان به وحدانيت پروردگار ، توحيد در عبادت است ، كه جز او كسي سزاوار پرستش نيست، چون غير او هر كس كه باشد عبد و بنده است : «سوره مريم آيه 93) «نيست آن كه در آسمان و زمين است مگر اين كه مي آيد خداي رحمان را به عبوديت و بندگي»
    و عبوديت و عبادت براي غير خدا ذلت كشيدن از ذليل و گدايي كردن از گدا ، بلكه ذلت كشيدن از ذلت و گدايي كردن از گدايي است : (سوره فاطر آيه 15) «اي مردمان شماييد محتاجان به پروردگار و خداوند بي نياز است و ستوده»

    ايمان به وحدانيت خداوند متعال و اين كه هر چه هست از او و به او ، و بازگشتش به سوي اوست ، در سه جمله خلاصه مي شود : «لا اله الا الله» ، «لا حول و لا قوه الا بالله» ، (سوره آل عمران آيه 109) «به سوي خدا بازگردانيده مي شود امور»
    سعادتمند كسي است كه اين سه كلمه ي طيبه ي ذكر مستمر او باشد و به اين سه كلمه بيدار شود و بخوابد و زندگي كند و بميرد و به حقيقت (سوره بقره آيه 156) «همانا براي خداييم و همانا ما به سوي او باز مي گرديم» نايل شود.

    و اثر ايمان به توحيد ، تمركز ، اشعه ي فكر و اراده ي فرد و جامعه به يك هدف است كه بالاتر از او و بلكه به جز او هدفي نيست : (سوره سبأ آيه 46) «بگو اين است و جز اين نيست، شما را به يك چيز موعظه مي كنم كه قيام كنيد براي خدا دو نفر دو نفر و به تنهايي»
    با توجه به اين كه تمركز اشعه ي نفس انساني ، به او قدرتي مي دهد كه با تمرين و تمركز در نقطه موهوم ، مي تواند توانايي هاي حيرت انگيز از خود نشان دهد ، آيا اگر اشعه ي فكر و اراده انسان به حقيقتي كه مبدا و منتهاي وجود و (اشاره به سوره نور آيه 35) «خداست نور آسمان ها و زمين» است متمركز شود، به چه مقامي خواهد رسيد ؟!

    فرد و جامعه اي كه به مقام (سوره انعام، آيه 79) «همانا برگرداندم روي خود را به آن كس كه آفريد آسمان ها و زمين را ، درحالي كه با استقامتم به توحيد ، و نيستم من از مشركين» نايل شود ، كانون خير و سعادت و كمالي خواهد شد كه ما فوق تقرير و بيان است.

    علي ابي حمزه عن ابي جعفر عليه السلام :
    «قال سمعته یقول : ما من شیی اعظم ثواباً من شهادة ان لا اله الا الله ، لان الله عزوجل لا یعدله شیی و لا یشرکه فی الامر احد»
    (التوحيد، صفحه 19) از اين روايت استفاده مي شود : هم جنان كه چيزي عديل خداوند متعال نيست و احدي شريك در امر آن ذات قدوس نيست ، شهادت به اين حقيقت كه مدلول كلمه ي طيبه «لا اله الا الله» است ، عديلي در اعمال ندارد و به تناسب جزا با عمل ، شريكي در ثواب ندارد. شهادت لساني به «لا اله الا الله» موجب صيانت جان و مال در دنيا و شهادت قلبي به آن ، موجب نجات از عذاب نار و جزاي آن بهشت برين است و اين كلمه طيبه مظهر رحمت رحمانيه و رحيميه است.

    از امام ششم عليه السلام روايت شده : همانا خداوند تبارك وتعالي به عزت و جلال خود قسم ياد كرده كه اهل توحيد خود را هرگز به آتش عذاب نكند. ( التوحيد، صفحه 20) و از رسول خدا صل الله عليه و اله و سلم نقل شده است : (التوحيد، صفحه 22) «جزاي كسي كه خدا نعمت توحید را به او عنايت كرده به جز بهشت نيست.»
    كسي كه اين كلمه طيبه ذكر مداوم او باشد ، درمقابل امواج سهمگين حوادث و وساوس و هوس ها ، كشتي دل را به لنگر « لا اله الا الله» از گرداب مهالك نجات مي دهد (سوره رعد آيه 28) «كساني كه ايمان آورده اند و آرام مي گيرد دل هاي ايشان به ذكر خدا، همانا به ذكر خدا دل ها آرام مي گيرد.»
    و حروف آن به جهر و اخفات ادا مي شود ، كه جامع ذكر جلي و خفي است و مشتمل بر اسم مقدس «الله» است ، كه از اميرالمومنين عليه السلام نقل شده است : كه الله بزرگترين اسم از اسماء خداست و اسمي است كه مخلوقي به آن مسمي نشده و تفسيرش آن است : كه اوست كسي كه هر مخلوقي در انقطاع اميد از غيرخدا ، او را مي خواند.
    (سوره انعام آيه 40 و 41) «بگو آيا چه مي بينيد شما كفار ، اگر عذاب خدا شما را بيايد، يا قيامت شما را دريابد، آيا غير خدا را مي خوانيد، اگر راستگو هستيد، بلكه او را مي خوانيد پس بر مي دارد از شما آنچه را كه خوانديد به سوي او ، اگر بخواهد و فراموش مي كنيد آنچه را شرك مي ورزيديد.»

    ابوسعيد خدري از رسول خدا صل الله عليه و آله و سلم روايت كرده است كه خداوند جل جلاله به موسي فرمود : يا موسي اگر آسمان ها و آبادكننده هاي آن ها (كه مدبرات امرند) و زمين هاي هفتگانه ، در يك كفه گذاشته شود و «لا اله الا الله» در يك كفه ، آن كفه فزوني مي گيرد. (يعني تمام ماديات و مجردات در مقابل اين كلمه سبك وزن است) ( التوحيد ، صفحه 30)





    برچسب ها : ,

    نوشته شده در 11 / 2 / 1390 | تعداد بازدید : 36 |
    آخرين مطالب ارسالي
    تبليغات